cribar

< lar crībrāre ‘cribar’
  1. v t Pasar algunha cousa pola criba ou polo cribo co fin de separar aquilo que interesa de corpos estraños.
  2. v t Quitar as impurezas a determinadas cousas inmateriais.

Confrontacións

Citas

  • Cribou moita xente no primeiro casting que realizou
  • Cribou o centeo despois de o mallar, Os buscadores de ouro cribaban a area en busca do metal precioso
  • O corrector criboulle o escrito
  • O neno cribou o caderno co xenio que tiña, A sarabia cribou as follas das cepas
Verbo: cribar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribo

cribas

criba

cribamos

cribades

criban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribaba

cribabas

cribaba

cribabamos

cribabades

cribaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribei

cribaches

cribou

cribamos

cribastes

cribaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribara

cribaras

cribara

cribaramos

cribarades

cribaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribarei

cribarás

cribará

cribaremos

cribaredes

cribarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribaría

cribarías

cribaría

cribariamos

cribariades

cribarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribe

cribes

cribe

cribemos

cribedes

criben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribase

cribases

cribase

cribasemos

cribasedes

cribasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribar

cribares

cribar

cribarmos

cribardes

cribaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

criba

-

-

cribade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cribar

cribares

cribar

cribarmos

cribardes

cribaren

Xerundio

cribando

Participio

cribado

cribada

cribados

cribadas