cratón

< al Kraton gr κρατός ‘forza, solidez’

Plural: cratóns

s m XEOL Parte da codia terrestre formada por materiais primarios ou precámbricos, alterados por fenómenos de meteorización.

Palabras veciñas

craspedota crasuláceo -a cráter cratón cratónico -ca craurose cravar