crase

< gr κράσις ‘unión, mestura’
Plural: crases
  1. s f LING Contracción da vogal final dunha palabra coa vogal inicial da palabra seguinte.
  2. s f LIT Figura retórica que consiste na formación dunha nova palabra a partir da suma doutras dúas.
  3. s f MED Mestura das partes que constituían os líquidos da economía animal, na medicina antiga.

Citas

  • door > dor, paa > pa), No galego trobadoresco, ao igual ca no s XV, xa se rexistran algunhas realizacións de crases vocálicas; con todo é un fenómeno que se mantén na lingua medieval e que desaparece despois deste período

Palabras veciñas