cranio

< lat tardío cranĭu gr κρανίον, dim de κράνος ‘elmo, casco’
Plural: cranios
  1. s m ANAT Cavidade ósea da cabeza dos vertebrados que contén o encéfalo. Presenta dúas partes ben diferenciadas: o neurocranio, que recobre o encéfalo, e o esplancnocranio ou esqueleto visceral.