cotifar

< coteife
  1. v i Falar de cousas sen relevancia e sen parar, coa intención de molestar a alguén.
  2. v i Falar con alguén de cousas con pouca importancia ou interese, de maneira exaltada ou violentada.
  3. v t Apalpar a alguén contra a súa vontade.
  4. v t Facer forza contra alguén ou contra algo.

Confrontacións

Citas

  • Cando era novo as mozas non querían bailar con el porque as cotifaba
  • Cotifei a porta da corte pero non conseguín abrila
  • Díxome que estaba farta de que as amigas cotifasen
  • Non quero volver a falar do mesmo tema con el para non cotifarmos
Verbo: cotifar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifo

cotifas

cotifa

cotifamos

cotifades

cotifan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifaba

cotifabas

cotifaba

cotifabamos

cotifabades

cotifaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifei

cotifaches

cotifou

cotifamos

cotifastes

cotifaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifara

cotifaras

cotifara

cotifaramos

cotifarades

cotifaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifarei

cotifarás

cotifará

cotifaremos

cotifaredes

cotifarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifaría

cotifarías

cotifaría

cotifariamos

cotifariades

cotifarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotife

cotifes

cotife

cotifemos

cotifedes

cotifen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifase

cotifases

cotifase

cotifasemos

cotifasedes

cotifasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifar

cotifares

cotifar

cotifarmos

cotifardes

cotifaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cotifa

-

-

cotifade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotifar

cotifares

cotifar

cotifarmos

cotifardes

cotifaren

Xerundio

cotifando

Participio

cotifado

cotifada

cotifados

cotifadas