costear

< costa
  1. v t Navegar unha embarcación preto da costa sen perdela de vista. Tm abs. Ex: O veleiro costeou toda a costa leste do continente americano, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Co bo tempo que ía, fomos costeando ata Muxía Ex: A nova circunvalación costea o núcleo urbano

Citas

  • A nova circunvalación costea o núcleo urbano
  • O veleiro costeou toda a costa leste do continente americano, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Co bo tempo que ía, fomos costeando ata Muxía
Verbo: costear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costeo

costeas

costea

costeamos

costeades

costean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costeaba

costeabas

costeaba

costeabamos

costeabades

costeaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costeei

costeaches

costeou

costeamos

costeastes

costearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costeara

costearas

costeara

costearamos

costearades

costearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costearei

costearás

costeará

costearemos

costearedes

costearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costearía

costearías

costearía

costeariamos

costeariades

costearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costee

costees

costee

costeemos

costeedes

costeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costease

costeases

costease

costeasemos

costeasedes

costeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costear

costeares

costear

costearmos

costeardes

costearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

costea

-

-

costeade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

costear

costeares

costear

costearmos

costeardes

costearen

Xerundio

costeando

Participio

costeado

costeada

costeados

costeadas