cosmopolita

< gr κοσμοπολίτες ‘cidadán do mundo’
Plural: cosmopolitas
    1. adx Que considera o mundo como a súa patria. Tm s.
    2. adx p ext Aplícase a quen está familiarizado con moitos lugares e culturas.
  2. adx Que habita ou é propio de moitos países.
  3. adx Aplícase ao lugar ou cidade na que habitualmente hai xente de moi diversas procedencias.

Citas

  • A mosca común é unha especie cosmopolita, As danzas folclóricas son un fenómeno cosmopolita
  • A súa vida cosmopolita converteuno nun viaxeiro incansable, O meu irmán é un cosmopolita
  • Nova York é posiblemente a cidade máis cosmopolita do planeta
  • Uxía ten unha existencia moi cosmopolita: hoxe aquí, mañá en París e ao outro en Bos Aires

Palabras veciñas