afastar

  1. v t Situar algo ou alguén máis lonxe de onde está. Tm v pron.
  2. v pron Separarse afectiva ou ideoloxicamente dunha persoa ou grupo de persoas.

Citas

  • Afastou o neno do forno, Afasteime un pouco para que puidera comer tranquilo o gato
  • Afastouno daquela vida sen control, A súa compaña afastoume do abismo no que estaba sumida
  • María e Pablo afastábanse cada vez máis, xa non había posibilidade de reconciliación
  • ¡Afasta esa foto de aí! Afástate da fiestra
Verbo: afastar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afasto

afastas

afasta

afastamos

afastades

afastan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastaba

afastabas

afastaba

afastabamos

afastabades

afastaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastei

afastaches

afastou

afastamos

afastastes

afastaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastara

afastaras

afastara

afastaramos

afastarades

afastaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastarei

afastarás

afastará

afastaremos

afastaredes

afastarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastaría

afastarías

afastaría

afastariamos

afastariades

afastarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afaste

afastes

afaste

afastemos

afastedes

afasten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastase

afastases

afastase

afastasemos

afastasedes

afastasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastar

afastares

afastar

afastarmos

afastardes

afastaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

afasta

-

-

afastade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afastar

afastares

afastar

afastarmos

afastardes

afastaren

Xerundio

afastando

Participio

afastado

afastada

afastados

afastadas