copulativo -va

< lat copulatīvu
Plural: copulativos Masculino: copulativo Masculino plural: copulativos Feminino: copulativa Feminino plural: copulativas
  1. adx Que liga unha cousa con outra.
  2. verbo copulativo LING erbos que forman predicados dun sintagma nominal suxeito xunto cun adxectivo ou substantivo, con función atributiva, identificativa e locativa. Os verbos copulativos son ser e estar.

Citas

  • Ana é alta), identificativa ( Esta nena é Ana) e locativa ( Ana está na praia), Os verbos copulativos son ser e estar, pero tamén poden actuar como tales parecer e quedar, Na gramática xenerativa estes verbos son unicamente os portadores do tempo, modo, persoa e número do predicado
  • Estudia e traballa ao mesmo tempo, Comeu unha mazá e mais unha pera na merenda

Palabras veciñas