cooperar

< lat v *cooperāre, por cooperāri
  1. v i Xuntar alguén os seus medios e as súas accións con outro ou con outros para lograr unha mesma finalidade. Ex: Os países do Terceiro Mundo piden os países industrializados que cooperen para o seu desenvolvemento económico.

Confrontacións

Citas

  • Os países do Terceiro Mundo piden os países industrializados que cooperen para o seu desenvolvemento económico.
Verbo: cooperar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coopero

cooperas

coopera

cooperamos

cooperades

cooperan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperaba

cooperabas

cooperaba

cooperabamos

cooperabades

cooperaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperei

cooperaches

cooperou

cooperamos

cooperastes

cooperaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperara

cooperaras

cooperara

cooperaramos

cooperarades

cooperaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperarei

cooperarás

cooperará

cooperaremos

cooperaredes

cooperarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperaría

cooperarías

cooperaría

cooperariamos

cooperariades

cooperarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coopere

cooperes

coopere

cooperemos

cooperedes

cooperen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperase

cooperases

cooperase

cooperasemos

cooperasedes

cooperasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperar

cooperares

cooperar

cooperarmos

cooperardes

cooperaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coopera

-

-

cooperade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooperar

cooperares

cooperar

cooperarmos

cooperardes

cooperaren

Xerundio

cooperando

Participio

cooperado

cooperada

cooperados

cooperadas