convocar

< lat convocāre
  1. v t Citar ou avisar aos interesados para que asistan a un lugar, a algunha cita ou reunión, ou para que participen nun acto xuntamente con outros.
  2. v t Comunicar publicamente a data e as condicións para poder participar nun concurso, nunha oposición ou nunha competición.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Convocou os empregados para que acudisen a unha asemblea xeral
  • Mandoume un escrito convocándome para a xunta do luns
  • No DOG de onte veñen convocadas as oposicións para mestres de primaria

Palabras veciñas

Verbo: convocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convoco

convocas

convoca

convocamos

convocades

convocan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocaba

convocabas

convocaba

convocabamos

convocabades

convocaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convoquei

convocaches

convocou

convocamos

convocastes

convocaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocara

convocaras

convocara

convocaramos

convocarades

convocaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocarei

convocarás

convocará

convocaremos

convocaredes

convocarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocaría

convocarías

convocaría

convocariamos

convocariades

convocarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convoque

convoques

convoque

convoquemos

convoquedes

convoquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocase

convocases

convocase

convocasemos

convocasedes

convocasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocar

convocares

convocar

convocarmos

convocardes

convocaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

convoca

-

-

convocade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convocar

convocares

convocar

convocarmos

convocardes

convocaren

Xerundio

convocando

Participio

convocado

convocada

convocados

convocadas