contundente

< lat contundente, p pres de contundĕre ‘golpear’
Plural: contundentes
  1. adx Que produce contusión.
  2. adx Que resulta convincente e non admite discusión.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Expuxo o tema con argumentos contundentes, Ten un ton de voz moi contundente
  • Fixéronlle unha ferida cun instrumento contundente

Palabras veciñas