contrastar

< lat contrastāre
  1. v i Amosarse diferente unha cousa respecto doutra.
  2. v t Comprobar a autenticidade de algo comparando diversos elementos ou probas, ou corroborar se algo é como debe ser.

Citas

  • As súas palabras de hoxe contrastan coas de onte
  • É necesario contrastar estas moedas antigas para saber o seu valor real
  • O xurado contrastou as probas antes de emitir o veredicto
Verbo: contrastar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrasto

contrastas

contrasta

contrastamos

contrastades

contrastan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastaba

contrastabas

contrastaba

contrastabamos

contrastabades

contrastaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastei

contrastaches

contrastou

contrastamos

contrastastes

contrastaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastara

contrastaras

contrastara

contrastaramos

contrastarades

contrastaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastarei

contrastarás

contrastará

contrastaremos

contrastaredes

contrastarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastaría

contrastarías

contrastaría

contrastariamos

contrastariades

contrastarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraste

contrastes

contraste

contrastemos

contrastedes

contrasten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastase

contrastases

contrastase

contrastasemos

contrastasedes

contrastasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastar

contrastares

contrastar

contrastarmos

contrastardes

contrastaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contrasta

-

-

contrastade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrastar

contrastares

contrastar

contrastarmos

contrastardes

contrastaren

Xerundio

contrastando

Participio

contrastado

contrastada

contrastados

contrastadas