contrapoñer

< lat contraponĕre
  1. v t Examinar á vez dúas cousas diversas para confrontalas ou establecer as súas diferenzas.
  2. v pron Ser opostas dúas ou máis cousas.

Citas

  • Contrapuxo a súa idea á que presentara a oposición
  • Dúas ideas que se contrapoñen non deberían xuntarse
  • Vou contrapoñer as dúas propostas antes de tomar a decisión
Verbo: contrapoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoño

contrapós

contrapón

contrapoñemos

contrapoñedes

contrapoñen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoñía

contrapoñías

contrapoñía

contrapoñiamos

contrapoñiades

contrapoñían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapuxen

contrapuxeches

contrapuxo

contrapuxemos

contrapuxestes

contrapuxeron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapuxera

contrapuxeras

contrapuxera

contrapuxeramos

contrapuxerades

contrapuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoñerei

contrapoñerás

contrapoñerá

contrapoñeremos

contrapoñeredes

contrapoñerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoñería

contrapoñerías

contrapoñería

contrapoñeriamos

contrapoñeriades

contrapoñerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoña

contrapoñas

contrapoña

contrapoñamos

contrapoñades

contrapoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapuxese

contrapuxeses

contrapuxese

contrapuxesemos

contrapuxesedes

contrapuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapuxer

contrapuxeres

contrapuxer

contrapuxermos

contrapuxerdes

contrapuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contrapón

-

-

contrapoñede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrapoñer

contrapoñeres

contrapoñer

contrapoñermos

contrapoñerdes

contrapoñeren

Xerundio

contrapoñendo

Participio

contraposto

contraposta

contrapostos

contrapostas