contraordenar

< contraorde
  1. v t Emitir unha contraorde. Ex: Os seus superiores contraordenaron as súas instruccións.

Citas

  • Os seus superiores contraordenaron as súas instruccións.
Verbo: contraordenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordeno

contraordenas

contraordena

contraordenamos

contraordenades

contraordenan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenaba

contraordenabas

contraordenaba

contraordenabamos

contraordenabades

contraordenaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenei

contraordenaches

contraordenou

contraordenamos

contraordenastes

contraordenaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenara

contraordenaras

contraordenara

contraordenaramos

contraordenarades

contraordenaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenarei

contraordenarás

contraordenará

contraordenaremos

contraordenaredes

contraordenarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenaría

contraordenarías

contraordenaría

contraordenariamos

contraordenariades

contraordenarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordene

contraordenes

contraordene

contraordenemos

contraordenedes

contraordenen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenase

contraordenases

contraordenase

contraordenasemos

contraordenasedes

contraordenasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenar

contraordenares

contraordenar

contraordenarmos

contraordenardes

contraordenaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contraordena

-

-

contraordenade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contraordenar

contraordenares

contraordenar

contraordenarmos

contraordenardes

contraordenaren

Xerundio

contraordenando

Participio

contraordenado

contraordenada

contraordenados

contraordenadas