contornar

< contorno
  1. v t Formar o contorno dalgunha cousa.
  2. v t Seguir o contorno dalgunha cousa dando voltas ao seu redor.

Citas

  • Contornaron a illa dúas veces
  • Contornou o perfil da figura de negro e despois pintouna de vermello

Palabras veciñas

Verbo: contornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contorno

contornas

contorna

contornamos

contornades

contornan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornaba

contornabas

contornaba

contornabamos

contornabades

contornaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornei

contornaches

contornou

contornamos

contornastes

contornaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornara

contornaras

contornara

contornaramos

contornarades

contornaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornarei

contornarás

contornará

contornaremos

contornaredes

contornarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornaría

contornarías

contornaría

contornariamos

contornariades

contornarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contorne

contornes

contorne

contornemos

contornedes

contornen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornase

contornases

contornase

contornasemos

contornasedes

contornasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornar

contornares

contornar

contornarmos

contornardes

contornaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contorna

-

-

contornade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contornar

contornares

contornar

contornarmos

contornardes

contornaren

Xerundio

contornando

Participio

contornado

contornada

contornados

contornadas