conter

< lat continēre
  1. v t Ter incluída unha cousa dentro de si outra cousa.
  2. v t Impedir a aparición, o desenvolvemento ou o avance de algo.
  3. v pron Reprimir os propios sentimentos, especialmente a cólera ou o entusiasmo.

Citas

  • A Enciclopedia Galega Universal contén infinidade de entradas, O estoxo contén xoias moi valiosas
  • Contense de comer para non engordar
  • Contivo as lágrimas durante a entrega de premios, O peirao contivo a forza das ondas, A policia contivo os manifestantes
  • Contívose para non chorar diante dos nenos
  • O documento contiña datos moi importantes
Verbo: conter
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conteño

contés

contén

contemos

contedes/contendes

conteñen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contiña

contiñas

contiña

contiñamos

contiñades

contiñan

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contiven

contiveches

contivo

contivemos

contivestes

contiveron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contivera

contiveras

contivera

contiveramos

contiverades

contiveran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conterei

conterás

conterá

conteremos

conteredes

conterán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contería

conterías

contería

conteriamos

conteriades

conterían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conteña

conteñas

conteña

conteñamos

conteñades

conteñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contivese

contiveses

contivese

contivesemos

contivesedes

contivesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contiver

contiveres

contiver

contivermos

contiverdes

contiveren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contén

-

-

contede

ou

contende

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conter

conteres

conter

contermos

conterdes

conteren

Xerundio

contendo

Participio

contido

contida

contidos

contidas