consumar

< lat consummāre
  1. v t
    1. Efectuar algunha cousa por completo ou levar ata o final algo que xa se planificara.
    2. Ter lugar a primeira unión carnal realizada polos cónxuxes no matrimonio.
  2. v t DER Dar cumprimento a un contrato ou a un acto xurídico xa perfeccionado.

Sinónimos

Citas

  • Consumaron o acordo sen necesidade de xuízo, A sentencia aínda non se consumou porque o xuíz solicitou un indulto
  • Consumou os seus plans e conseguiu o que quería
  • Divorciáronse sen consumar o matrimonio
  • Durante o xuízo non se probou que o acusado consumase o crime
Verbo: consumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumo

consumas

consuma

consumamos

consumades

consuman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumaba

consumabas

consumaba

consumabamos

consumabades

consumaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumei

consumaches

consumou

consumamos

consumastes

consumaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumara

consumaras

consumara

consumaramos

consumarades

consumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumarei

consumarás

consumará

consumaremos

consumaredes

consumarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumaría

consumarías

consumaría

consumariamos

consumariades

consumarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consume

consumes

consume

consumemos

consumedes

consumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumase

consumases

consumase

consumasemos

consumasedes

consumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumar

consumares

consumar

consumarmos

consumardes

consumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consuma

-

-

consumade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consumar

consumares

consumar

consumarmos

consumardes

consumaren

Xerundio

consumando

Participio

consumado

consumada

consumados

consumadas