consonar

< lat consonāre ‘soar conxuntamente’
  1. v i Estar en consonancia ou formar consonancia.
Verbo: consonar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consono

consonas

consona

consonamos

consonades

consonan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonaba

consonabas

consonaba

consonabamos

consonabades

consonaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonei

consonaches

consonou

consonamos

consonastes

consonaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonara

consonaras

consonara

consonaramos

consonarades

consonaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonarei

consonarás

consonará

consonaremos

consonaredes

consonarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonaría

consonarías

consonaría

consonariamos

consonariades

consonarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consone

consones

consone

consonemos

consonedes

consonen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonase

consonases

consonase

consonasemos

consonasedes

consonasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonar

consonares

consonar

consonarmos

consonardes

consonaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consona

-

-

consonade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consonar

consonares

consonar

consonarmos

consonardes

consonaren

Xerundio

consonando

Participio

consonado

consonada

consonados

consonadas