consoar

< lat consonāre
  1. v i Soar conxuntamente e en harmonía varios sons.
  2. v i Estar algunha cousa en conformidade con outra.

Citas

  • Os principios de igualdade consoan coa súa ideoloxía
  • Os violíns e o piano consoaron no inicio do concerto
Verbo: consoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoo

consoas

consoa

consoamos

consoades

consoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoaba

consoabas

consoaba

consoabamos

consoabades

consoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoei

consoaches

consoou

consoamos

consoastes

consoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoara

consoaras

consoara

consoaramos

consoarades

consoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoarei

consoarás

consoará

consoaremos

consoaredes

consoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoaría

consoarías

consoaría

consoariamos

consoariades

consoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoe

consoes

consoe

consoemos

consoedes

consoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoase

consoases

consoase

consoasemos

consoasedes

consoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoar

consoares

consoar

consoarmos

consoardes

consoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consoa

-

-

consoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consoar

consoares

consoar

consoarmos

consoardes

consoaren

Xerundio

consoando

Participio

consoado

consoada

consoados

consoadas