consistir

< lat consistĕre
  1. v i Ser unha cousa outra.
  2. v i Ter algo a súa causa ou esencia noutra cousa.
  3. v i Estar unha cousa formada ou constituída por outra.

Citas

  • Esta enciclopedia consiste nunha serie de entradas ordenadas alfabeticamente e definidas coas acepcións correspondentes
  • O fundamento da literatura consiste na imaxinación, O seu atractivo publicitario consiste na súa fealdade
  • O traballo consiste en facer unha redacción
Verbo: consistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consisto

consistes

consiste

consistimos

consistides

consisten

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistía

consistías

consistía

consistiamos

consistiades

consistían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistín

consistiches

consistiu

consistimos

consististes

consistiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistira

consistiras

consistira

consistiramos

consistirades

consistiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistirei

consistirás

consistirá

consistiremos

consistiredes

consistirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistiría

consistirías

consistiría

consistiriamos

consistiriades

consistirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consista

consistas

consista

consistamos

consistades

consistan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistise

consistises

consistise

consistisemos

consistisedes

consistisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistir

consistires

consistir

consistirmos

consistirdes

consistiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consiste

-

-

consistide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consistir

consistires

consistir

consistirmos

consistirdes

consistiren

Xerundio

consistindo

Participio

consistido

consistida

consistidos

consistidas