concorrer

< lat concurrĕre
  1. v i Atoparse simultaneamente nun mesmo lugar diversas persoas ou cousas.
  2. v i Presentarse algo ou alguén como candidato.
  3. v i Darse simultaneamente nunha cousa ou persoa diferentes circunstancias.

Citas

  • Concorreron moitas obras ao concurso, Os dous irmáns concorreron ás eleccións municipais como concelleiros
  • Concorreron todos na sala para ver a película, Todos os ríos concorren no mar
  • Nela concorren moitas virtudes
  • Os meus veciños concorreron ao mesmo espectáculo ca min
Verbo: concorrer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorro

concorres

concorre

concorremos

concorredes

concorren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorría

concorrías

concorría

concorriamos

concorriades

concorrían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrín

concorriches

concorreu

concorremos

concorrestes

concorreron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrera

concorreras

concorrera

concorreramos

concorrerades

concorreran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrerei

concorrerás

concorrerá

concorreremos

concorreredes

concorrerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrería

concorrerías

concorrería

concorreriamos

concorreriades

concorrerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorra

concorras

concorra

concorramos

concorrades

concorran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrese

concorreses

concorrese

concorresemos

concorresedes

concorresen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrer

concorreres

concorrer

concorrermos

concorrerdes

concorreren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

concorre

-

-

concorrede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concorrer

concorreres

concorrer

concorrermos

concorrerdes

concorreren

Xerundio

concorrendo

Participio

concorrido

concorrida

concorridos

concorridas