cominar

< lat v *commināre lat commināri
  1. v t Ordenar con autoridade a alguén o cumprimento dun mandamento baixo a ameaza dunha pena determinada ou da execución forzosa.
  2. v t Ameazar a alguén cunha pena.
Verbo: cominar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comino

cominas

comina

cominamos

cominades

cominan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominaba

cominabas

cominaba

cominabamos

cominabades

cominaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominei

cominaches

cominou

cominamos

cominastes

cominaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominara

cominaras

cominara

cominaramos

cominarades

cominaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominarei

cominarás

cominará

cominaremos

cominaredes

cominarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominaría

cominarías

cominaría

cominariamos

cominariades

cominarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comine

comines

comine

cominemos

cominedes

cominen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominase

cominases

cominase

cominasemos

cominasedes

cominasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominar

cominares

cominar

cominarmos

cominardes

cominaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

comina

-

-

cominade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cominar

cominares

cominar

cominarmos

cominardes

cominaren

Xerundio

cominando

Participio

cominado

cominada

cominados

cominadas