colixir

< lat colligĕre ‘recoller, reunir’
  1. v t Reunir cousas que estaban soltas e espalladas.
  2. v t Deducir algunha cousa partindo doutra.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • A lectura está orientada a colixir as ideas do texto, OBS: Emprégase adoito coas preposicións de e por (A fórmula colíxese pola demostración)
  • Do que me contou colixín que estaba doída contigo, OBS: Emprégase adoito coas preposicións de e por (O seu comportamento colíxese pola analoxía co dos seus semellantes)
  • Ten unha gran colección de moedas que colixiu durante toda a súa vida

Palabras veciñas

Verbo: colixir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixo

colixes

colixe

coliximos

colixides

colixen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixía

colixías

colixía

colixiamos

colixiades

colixían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixín

colixiches

colixiu

coliximos

colixistes

colixiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixira

colixiras

colixira

colixiramos

colixirades

colixiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixirei

colixirás

colixirá

colixiremos

colixiredes

colixirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixiría

colixirías

colixiría

colixiriamos

colixiriades

colixirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixa

colixas

colixa

colixamos

colixades

colixan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixise

colixises

colixise

colixisemos

colixisedes

colixisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixir

colixires

colixir

colixirmos

colixirdes

colixiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

colixe

-

-

colixide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colixir

colixires

colixir

colixirmos

colixirdes

colixiren

Xerundio

colixindo

Participio

colixido

colixida

colixidos

colixidas