coligar

< lat colligāre ‘unir, asociar’
  1. v t Unir varias persoas ou entidades para levar a cabo propostas comúns. Tm v pron. Ex: O presidente coligou os dous grupos parlamentarios Ex: Coligáronse nunha asociación de amigos dos trens para promocionar ese medio de transporte

Sinónimos

Citas

  • Coligáronse nunha asociación de amigos dos trens para promocionar ese medio de transporte
  • O presidente coligou os dous grupos parlamentarios
Verbo: coligar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligo

coligas

coliga

coligamos

coligades

coligan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligaba

coligabas

coligaba

coligabamos

coligabades

coligaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coliguei

coligaches

coligou

coligamos

coligastes

coligaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligara

coligaras

coligara

coligaramos

coligarades

coligaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligarei

coligarás

coligará

coligaremos

coligaredes

coligarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligaría

coligarías

coligaría

coligariamos

coligariades

coligarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligue

coligues

coligue

coliguemos

coliguedes

coliguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligase

coligases

coligase

coligasemos

coligasedes

coligasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligar

coligares

coligar

coligarmos

coligardes

coligaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coliga

-

-

coligade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coligar

coligares

coligar

coligarmos

coligardes

coligaren

Xerundio

coligando

Participio

coligado

coligada

coligados

coligadas