coar

< lat colāre
  1. v t Facer pasar un líquido a través dun utensilio filtrante para extraer del partículas sólidas.
  2. v t Meter algo ou a alguén nun lugar determinado, especialmente de maneira furtiva. Tm v pron.
  3. v t erter metal fundido nalgún sitio.

Confrontacións

Citas

  • Cóame o leite, que non me gusta con nata
  • Coaron a dous amigos na festa sen que ninguén se decatase
  • Os operarios coan o aceiro nos moldes despois de fundido
  • Picando a parede do baño coouse na casa do veciño
Verbo: coar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coo

coas

coa

coamos

coades

coan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaba

coabas

coaba

coabamos

coabades

coaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coei

coaches

coou

coamos

coastes

coaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coara

coaras

coara

coaramos

coarades

coaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coarei

coarás

coará

coaremos

coaredes

coarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaría

coarías

coaría

coariamos

coariades

coarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coe

coes

coe

coemos

coedes

coen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coase

coases

coase

coasemos

coasedes

coasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coar

coares

coar

coarmos

coardes

coaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coa

-

-

coade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coar

coares

coar

coarmos

coardes

coaren

Xerundio

coando

Participio

coado

coada

coados

coadas