adoutrinar

< doutrina
  1. v t Instruír a alguén nalgunha cousa. Ex: O profesor desexa adoutrinar os seus alumnos Ex: O predicador adoutrinaba os seus adeptos

Sinónimos

Citas

  • O predicador adoutrinaba os seus adeptos
  • O profesor desexa adoutrinar os seus alumnos
Verbo: adoutrinar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrino

adoutrinas

adoutrina

adoutrinamos

adoutrinades

adoutrinan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinaba

adoutrinabas

adoutrinaba

adoutrinabamos

adoutrinabades

adoutrinaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinei

adoutrinaches

adoutrinou

adoutrinamos

adoutrinastes

adoutrinaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinara

adoutrinaras

adoutrinara

adoutrinaramos

adoutrinarades

adoutrinaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinarei

adoutrinarás

adoutrinará

adoutrinaremos

adoutrinaredes

adoutrinarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinaría

adoutrinarías

adoutrinaría

adoutrinariamos

adoutrinariades

adoutrinarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrine

adoutrines

adoutrine

adoutrinemos

adoutrinedes

adoutrinen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinase

adoutrinases

adoutrinase

adoutrinasemos

adoutrinasedes

adoutrinasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinar

adoutrinares

adoutrinar

adoutrinarmos

adoutrinardes

adoutrinaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

adoutrina

-

-

adoutrinade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adoutrinar

adoutrinares

adoutrinar

adoutrinarmos

adoutrinardes

adoutrinaren

Xerundio

adoutrinando

Participio

adoutrinado

adoutrinada

adoutrinados

adoutrinadas