chorro

< voz onomatopeica
Plural: chorros
  1. s m Corrente intensa e continua que nace dunha fonte estreita que, as máis da veces, está a unha certa altura do substrato sobre o que finalmente se sitúan as partículas que o forman. Ex: Limparon a pedra do edificio con chorros de area

Citas

  • Limparon a pedra do edificio con chorros de area

Frases feitas

  • A chorro loc adv Constitu
  • A chorros. De maneira moi abundante. Ex: Tivo ofertas de traballo a chorros, pero escolleu esta empresa.

Palabras veciñas