adiviñar

< lat addivināre divinu ‘adiviño’ deus ‘deus’
  1. v t Predicir as cousas futuras mediante as evidencias que se atopan en signos previamente codificados.
  2. v t Descubrir por conxecturas aquilo que non se sabía.
  3. v t Achar a solución dalgunha cousa enigmática, de carácter informal e mesmo humorística.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Adiviñaba o que ía pasar
  • Non vos direi o nome: ¡adiviñádeo!
  • ¡As nais si que adiviñan as cousas! Adiviñar os pensamentos e as intencións da xente é moi complicado

Palabras veciñas

Verbo: adiviñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviño

adiviñas

adiviña

adiviñamos

adiviñades

adiviñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñaba

adiviñabas

adiviñaba

adiviñabamos

adiviñabades

adiviñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñei

adiviñaches

adiviñou

adiviñamos

adiviñastes

adiviñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñara

adiviñaras

adiviñara

adiviñaramos

adiviñarades

adiviñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñarei

adiviñarás

adiviñará

adiviñaremos

adiviñaredes

adiviñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñaría

adiviñarías

adiviñaría

adiviñariamos

adiviñariades

adiviñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñe

adiviñes

adiviñe

adiviñemos

adiviñedes

adiviñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñase

adiviñases

adiviñase

adiviñasemos

adiviñasedes

adiviñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñar

adiviñares

adiviñar

adiviñarmos

adiviñardes

adiviñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

adiviña

-

-

adiviñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adiviñar

adiviñares

adiviñar

adiviñarmos

adiviñardes

adiviñaren

Xerundio

adiviñando

Participio

adiviñado

adiviñada

adiviñados

adiviñadas