< fr antigo chapitel lat capitellu, dim de caput ‘cabeza, elevación’
Plural:chapiteis
smRemate dunha torre terminado en punta.
smARQUITcapitel.
smMAR
Peza de forma cónica que garda no seu interior unha pedra dura mediante a que o conxunto da rosa e das agullas que conforman o compás descansan sobre o seu eixe.
Parte máis elevada da proa ou da popa dun navío.
smConstrución onde se gardan os apeiros de labranza.