chanquear

< chanca
  1. v i Facer ruído co calzado ao andar. Ex: Chanquea tanto ó andar que xa se coñece polo ruído que fai.

Citas

  • Chanquea tanto ao andar que xa se coñece polo ruído que fai.
Verbo: chanquear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanqueo

chanqueas

chanquea

chanqueamos

chanqueades

chanquean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanqueaba

chanqueabas

chanqueaba

chanqueabamos

chanqueabades

chanqueaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanqueei

chanqueaches

chanqueou

chanqueamos

chanqueastes

chanquearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanqueara

chanquearas

chanqueara

chanquearamos

chanquearades

chanquearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquearei

chanquearás

chanqueará

chanquearemos

chanquearedes

chanquearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquearía

chanquearías

chanquearía

chanqueariamos

chanqueariades

chanquearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquee

chanquees

chanquee

chanqueemos

chanqueedes

chanqueen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquease

chanqueases

chanquease

chanqueasemos

chanqueasedes

chanqueasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquear

chanqueares

chanquear

chanquearmos

chanqueardes

chanquearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

chanquea

-

-

chanqueade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanquear

chanqueares

chanquear

chanquearmos

chanqueardes

chanquearen

Xerundio

chanqueando

Participio

chanqueado

chanqueada

chanqueados

chanqueadas