adarve

< ár ad-darb ‘desfiladeiro, camiño, rúa’

Plural: adarves

s m ARQUIT Parte superior dunha muralla que pode ir cuberta e posuír vans ao exterior.
s m ARQUIT Camiño estreito que percorre os muros das fortificacións.

Palabras veciñas

adar* adarga adarme adarve adaxial adaxio addenda*