abastar

< bastar
  1. v i bastar. Ex: Ese almacén abasta de froita a toda a bisbarra

Citas

  • Ese almacén abasta de froita a toda a bisbarra
Verbo: abastar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abasto

abastas

abasta

abastamos

abastades

abastan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastaba

abastabas

abastaba

abastabamos

abastabades

abastaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastei

abastaches

abastou

abastamos

abastastes

abastaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastara

abastaras

abastara

abastaramos

abastarades

abastaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastarei

abastarás

abastará

abastaremos

abastaredes

abastarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastaría

abastarías

abastaría

abastariamos

abastariades

abastarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaste

abastes

abaste

abastemos

abastedes

abasten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastase

abastases

abastase

abastasemos

abastasedes

abastasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastar

abastares

abastar

abastarmos

abastardes

abastaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abasta

-

-

abastade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastar

abastares

abastar

abastarmos

abastardes

abastaren

Xerundio

abastando

Participio

abastado

abastada

abastados

abastadas