capar

< lat v *cappāre
  1. v t Extirparlle a un animal os seus órganos de reprodución, ou privar a estes mesmos órganos da súa capacidade de reprodución ou de fecundación.
  2. v t Privar ás persoas da capacidade reprodutiva.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • A súa muller sempre o ameazaba dicíndolle que o había capar
  • Capoulle tanto o vestido que agora non lle serve nas cadeiras
  • Houbo que capar a porca para evitar as súas tempadas de celo
  • O accidente que sufriu capou os seus anhelos de chegar a ser un gran deportista
  • Onte pola mañá capou a colmea que ten no campo
Verbo: capar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capo

capas

capa

capamos

capades

capan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capaba

capabas

capaba

capabamos

capabades

capaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capei

capaches

capou

capamos

capastes

caparon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capara

caparas

capara

caparamos

caparades

caparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caparei

caparás

capará

caparemos

caparedes

caparán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caparía

caparías

caparía

capariamos

capariades

caparían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cape

capes

cape

capemos

capedes

capen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capase

capases

capase

capasemos

capasedes

capasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capar

capares

capar

caparmos

capardes

caparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

capa

-

-

capade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capar

capares

capar

caparmos

capardes

caparen

Xerundio

capando

Participio

capado

capada

capados

capadas