acudir

< lat *accutĕre ‘golpear’
  1. v i Ir en auxilio de alguén.
  2. v i Ir alguén a onde o reclaman ou atraído por interese propio.
  3. v i Recorrer a alguén buscando auxilio ou axuda.

Sinónimos

Citas

  • Acudirei a ti se teño dificultades
  • Acudiremos a unha manifestación en Santiago de Compostela o 25 de xullo
  • Caín nas escaleiras e acudíronme os veciños

Palabras veciñas

Verbo: acudir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudo

acodes

acode

acudimos

acudides

acoden

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudía

acudías

acudía

acudiamos

acudiades

acudían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudín

acudiches

acudiu

acudimos

acudistes

acudiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudira

acudiras

acudira

acudiramos

acudirades

acudiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudirei

acudirás

acudirá

acudiremos

acudiredes

acudirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudiría

acudirías

acudiría

acudiriamos

acudiriades

acudirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acuda

acudas

acuda

acudamos

acudades

acudan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudise

acudises

acudise

acudisemos

acudisedes

acudisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudir

acudires

acudir

acudirmos

acudirdes

acudiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acude

-

-

acudide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acudir

acudires

acudir

acudirmos

acudirdes

acudiren

Xerundio

acudindo

Participio

acudido

acudida

acudidos

acudidas