canto

< lat canthu gr καν ϴ ός ‘esquina’
Plural: cantos
  1. s m Aresta dun ángulo que forman dúas caras contiguas dun obxecto poliédrico.
  2. s m Ángulo que forman dúas paredes no lugar en que se unen.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Colocou a moeda de canto enriba da mesa, Cortouse co canto dun folio
  • O libro caeu de canto e rompeu
  • O lixo sempre se acumula no canto do portal
  • Puxeron de límite o canto do edificio para facer obras na beirarrúa

Frases feitas

  • De canto. Sobre o canto ou co lado de fronte.
  • No canto de. No lugar de algo ou de algu

Palabras veciñas