abarregar

< barregán
  1. v pron Convivir ou facer vida de parella sen estar casados.
Verbo: abarregar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarrego

abarregas

abarrega

abarregamos

abarregades

abarregan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregaba

abarregabas

abarregaba

abarregabamos

abarregabades

abarregaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarreguei

abarregaches

abarregou

abarregamos

abarregastes

abarregaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregara

abarregaras

abarregara

abarregaramos

abarregarades

abarregaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregarei

abarregarás

abarregará

abarregaremos

abarregaredes

abarregarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregaría

abarregarías

abarregaría

abarregariamos

abarregariades

abarregarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregue

abarregues

abarregue

abarreguemos

abarreguedes

abarreguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregase

abarregases

abarregase

abarregasemos

abarregasedes

abarregasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregar

abarregares

abarregar

abarregarmos

abarregardes

abarregaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abarrega

-

-

abarregade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarregar

abarregares

abarregar

abarregarmos

abarregardes

abarregaren

Xerundio

abarregando

Participio

abarregado

abarregada

abarregados

abarregadas