calabozo

< lat *calafodiu fodĕre ‘cavar’
Plural: calabozos
  1. s m Habitáculo escuro e xeralmente subterráneo.
  2. s m
    1. Cela incomunicada onde se encerra unha persoa detida.
    2. Cuarto destinado a encerrar persoas detidas, situado en cuarteis, xulgados, comisarías e prisións.

Citas

  • O soldado estivo tres meses no calabozo por quedar durmido nunha garda
  • Os calabozos dese pazo teñen inscricións moi antigas
  • Os narcotraficantes permanecen nos calabozos do xulgado

Palabras veciñas