cacemphaton

< gr κακέμ ϕ ατος ‘malsoante’
Plural: cacemphatons
  1. s m LIT Recurso fonosemántico empregado na literatura satírica e burlesca. Ex: “O doutor Marañón, un auténtico Jung a la española,/ era a masa ence(fálica) da Segunda República,/ Era (peri)patético, mestre do esoterismo/ nas artes da sospeita,” (María do Cebreiro, O estadio do espello, 1999, p 13).

Citas

  • (María do Cebreiro, O estadio do espello , 1999, p 13).
  • O doutor Marañón, un auténtico Jung a la española,/ era a masa ence(fálica) da Segunda República,/ Era (peri)patético, mestre do esoterismo/ nas artes da sospeita.

Palabras veciñas