brecha

< fr ant brèche fráncico breka ‘fractura, fendedura’
  1. f Abertura irregular nunha superficie plana.
  2. f Ferida grande e profunda.
  3. f Ruptura pola que algunha cousa sofre unha perda de unidade e firmeza.
  4. f
    1. Paso estreito entre montañas.
    2. Rocha constituída por seixos unidos por un cemento natural.

Sinónimos

Citas

  • Abriuselle unha brecha na cabeza ao caer da árbore
  • Antes de pintar hai que tapar a brecha do teito
  • O descenso das vendas abriu brecha nas previsións da empresa

Frases feitas

  • Estar/seguir na brecha. Estar sempre loitando e esforz

Palabras veciñas