branqueador -ra

< branco
Plural: branqueadores Masculino: branqueador Masculino plural: branqueadores Feminino: branqueadora Feminino plural: branqueadoras
  1. adx Que branquea. Tm s.
  2. m QUÍM/IND Substancia co poder de branquear que pode actuar oxidando ou reducindo os materiais tratados ou branqueando directamente por un efecto óptico.

Citas

  • Para ocultar esas manchas tes que impregnalas con algún elemento branqueador

Palabras veciñas