botín

< prov botin xerm *bytin ‘presa’
  1. m Bens ou obxectos de valor que os vencedores dunha batalla tiñan dereito a tomar dos inimigos vencidos.
  2. m Conxunto de obxectos roubados.

Sinónimos

Citas

  • En Rande din que hai un tesouro pertencente a algún botín pirata
  • O botín do roubo non ascendeu nin ás cen mil pesetas

Palabras veciñas