bombarda

< lat v bombarda lat bombu ‘ruído, zumbido’
  1. f BÉL Arma de fogo, de pouca lonxitude e gran calibre, que se utilizou durante a segunda metade do s XIV e todo o s XV.
  2. f BÉL Barco de guerra cun ou dous morteiros de gran calibre.
  3. f MÚS Instrumento de vento antecesor do óboe e do fagot, feito en madeira, de lingüeta dobre e tubo recto, cunha perforación cónica.
  4. f MAR Embarcación mediterránea de vela, con dous paus dunha soa peza, ademais do bauprés.

Citas

  • A bombarda é o antecedente do canón
  • As bombardas son instrumentos tradicionais de Bretaña

Palabras veciñas