"urca" (En toda a entrada)

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

Relativo ou pertencente aos  azarís ou á súa lingua.

Individuo do pobo azarí.

Pobo de orixe turca instalado en Acerbaixán desde o s XIV, que habitan na parte baixa da conca do río Kura ata o mar Caspio e nas proximidades do Cáucaso.

Lingua do grupo turcomano da familia altaica falada en Acerbaixán e no norte de Irán.

Relativo ou pertencente aos balkares ou á súa lingua.

Individuo do pobo balkar.

Pobo turco da parte setentrional do Cáucaso que se estableceu na república dos Kabardinos e dos Balkares, nos vales altos do Baksan, do Cegem e do Terek.

Lingua turca que fala o pobo balkar.

Relativo ou pertencente aos baxkires ou á súa lingua.

Individuo do pobo baxkir.

Pobo que habita principalmente na República Autónoma de Baxkiria, ademais de nas oblasti de Orenburg, Čel’abinsk, Saratov e Kujbyšev, e na República Autónoma dos Tártaros.

Lingua turca que falan os baxkires.

Acción e efecto de bifurcarse.

Punto en que algo se bifurca.

bifurcar.

Que ten forma de forca de dúas puntas.