"trompe" (En toda a entrada)

Xuntanza de persoas reunidas para deliberar e tomar acordos.

1. Toque de timbal ou trompeta para a reunión e formación das tropas.

2. Reunión numerosa de tropas para ser instruídas ou para entrar en campaña.

Reunión de todos os compoñentes dunha sociedade, corporación e, en xeral, de calquera persoa xurídica, que constitúe o máximo órgano deliberante.

Congreso dun partido político.

Asemblea extraordinaria que establece un novo texto constitucional.

Órgano composto por todos os traballadores da empresa que ten a finalidade de controlar os representantes obreiros nos diferentes espazos de actuación dentro da empresa.

Reunión de fieis destinada a proclamar e escoitar a palabra de Deus contida na Biblia ou a celebrar a Eucaristía.

Cámara baixa ou primeira cámara da República francesa, que ten a súa sede no Palais Bourbon de París. Está formada por 577 deputados, elixidos mediante sufraxio universal, directo e secreto cada cinco anos.

...

Gasterópodo, da orde dos neogasterópodos, de cuncha de cor clara con debuxos castaños nas espiras anchas e tuberculadas.

Avisador acústico que se basea na transformación de enerxía eléctrica ou mecánica en enerxía sonora e na amplificación desta nun tubo de forma.

Tubo de sección variable con superficies terminais de áreas diferentes que se destina a encaixar correctamente unha membrana vibrante de superficie pequena ao aire ambiente.

Trompeta medieval recta, moi longa e estreita.

1. Instrumento aerófono de metal, de perforación cónica, sen buracos nin pistóns, máis pequeno ca a trompeta.

2. Persoa que toca ese instrumento.

Rexistro do órgano que soa unha oitava superior ao da trompeta.

Trompeta medieval de madeira aguda, recta ou lixeiramente curvada que consta de sete buracos.

Instrumento de aire que consiste nun fol pequeno de coiro que, ao insuflarlle aire por medio dun cano pequeno (soprete), do que penden tres ou catro canos, un deles con buratos (punteiro), fai a melodía, e os outros (roncóns ou bordóns) fan o bordón.

Trompeta longa de metal que no medio fai unha rosca grande.

Asa de metal ou madeira dun barco que se emprega para amarrar os cabos.

1. Instrumento aerófono de metal, de perforación lixeiramente máis cónica ca a da trompeta.

2. Persoa que toca o cornetín.

Molusco gasterópodo mariño, da familia dos taídidos, de cuncha ovada, a miúdo con bandas negras e amarelas, e peristoma groso e dentado.

Toque militar realizado ao romper o día cunha corneta ou cunha trompeta para espertar os soldados.

1. Punto central dun branco de tiro.

2. Superficie formada por círculos concéntricos sobre a que se practica o tiro ao branco.

Arte de producir fenómenos que aparentemente contradín as leis naturais, por medio da habilidade manual e de diferentes trucos, cartas e material especialmente preparado.

trompe-l’oeil.

Doutrina que limita o fenómeno á certeza do coñecemento.