"toupar" (En toda a entrada)

1. Artefacto de ferro ou doutro material resistente, de forma xeralmente esférica ou cilíndrica, cheo de pólvora ou doutro explosivo e provisto de mecha ou espoleta.

2. Bomba cargada de materiais susceptibles de liberar dun xeito incontrolado a enerxía de fisión ou de fusión de determinados núcleos atómicos.

3. Bomba cargada de microorganismos patóxenos susceptibles de ser espallados ao rebentar a carcasa do artefacto.

4. Bomba incendiaria que contén unha substancia inflamable composta de gasolina e xabóns de aluminio que transforma o combustible nunha xelatina denominada napalm.

5. Bomba de hidróxeno en que os compoñentes están dispostos de xeito que a penetración da radiación neutrónica é maior ca a producida pola explosión nuclear común.

6. Bomba cargada dun produto químico de acción diversa que se dispón en forma de aerosol ou vapor ao estoupar o artefacto mediante a acción dunha carga explosiva auxiliar.

7. Bomba nuclear baseada na fusión de núcleos atómicos.

1. Artefacto ou material explosivo que se lanza ou se coloca coa man.

2. ...

1. Anular a capacidade de funcionamento de algo.

2. olver inactivos os dispositivos que fan estoupar un artefacto explosivo.

Reducir total ou parcialmente a reactividade dunha substancia.

Eliminar a radioactividade dun corpo ou lugar.

Que ten a propiedade de detonar.

Substancia capaz de producir unha detonación ou explosión.

Factor que provoca a orixe de algo.

Mestura de dous gases que poden estoupar ao combinarse.

1. Romper ou rebentar algo violentamente e con moito ruído.

2. Producir algo un ruído forte e seco.

Estar cheo ou moi cheo o interior de algo.

Sentir unha presión molesta, normalmente acompañada de dor, nalgunha parte do corpo.

Comezar de repente algo violento ou ruidoso.

Manifestar alguén, de maneira repentina e ás veces violenta, un sentimento que se trataba de reprimir.

Facer que unha cousa rompa violenta e ruidosamente debido a unha presión interior.

Acción de estoupar.

estoupo.

Nacemento repentino de moitas estrelas moi xuntas entre si.

Artificio de pólvora que, cando se acende, lanza un conxunto de partículas en ignición que adoitan estoupar ao final.

1. Proxectil autopropulsado no que o elemento impulsor é un foguete de pólvora ou calquera outro propulsor.

2. ehículo espacial propulsado pola exección de masa nunha dirección determinada.

3. Cada un dos foguetes que se empregan para impulsar unha aeronave no momento de iniciar o voo.

4. Artefacto que ao despegar produce luz de diferentes cores e permite ás forzas de terra, mar e aire, intercambiar indicacións segundo un código determinado.

5. Foguete que se lanza en dirección ás nubes ameazadoras de saraiba para impedir a formación de pedrazo.

Sinal marítima de alarma (branca ou verde) ou de auxilio (vermella).

Cana pequena, xeralmente de cartón, cunha carga de pólvora ou algún outro explosivo, provista dunha mecha, que ao estourar produce moito estrondo.

Fardo pequeno que contén un explosivo e que se emprega, facéndoo estoupar, para derribar obstáculos ou causar destrución.