"templa" (En toda a entrada)

Afundir nun abismo.

Concentrarse profundamente nun pensamento, sentimento ou contemplación, abstraéndose do arredor.

Contemplar ou sentir admiración por alguén ou por algunha cousa. Tm v pron.

Producir admiración ou sorpresa algunha cousa.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

Dar golpes fortes a algo ou a alguén.

Andar seguido dun sitio para outro con calquera ocupación.

Mosteiro de monxes cartuxos.

Orde contemplativa fundada por san Bruno en 1084 en Chartreuse, na diocese de Grenoble.

Que cela.

Aplícase ao relixioso franciscano que contempla a regra de non posuír bens.

Acción de contemplar.

Atención con respecto a unha persoa ou a unha cousa por mor da súa importancia.

Estado espiritual que comporta unha experiencia peculiar de sensacións, que ordinariamente quedan fóra do alcance da consciencia, e unha unión inmediata con elas que fai que sigan parecendo como eminentemente reais.

Mirar detendo a vista fixamente en algo ou en alguén.

Tomar en consideración algo, como un asunto ou unha posibilidade.

Meditar sobre Deus.