"telo" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Acción e efecto de abusar.

Aquilo que é abusivo.

1. Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.

2. Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.

3. Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.

4. Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.

5. Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.

agresión sexual.

Situar a tropa no cuartel.

Situar unha vela a barlovento para aumentar a capacidade de virada da embarcación.

Acción e efecto de afiar.

Fío dun instrumento cortante como o coitelo ou a navalla.

1. Persoa que nun centro penitenciario ou prisión preventiva ten ao seu cargo a custodia e seguridade dos presos e a organización do réxime do centro.

2. Funcionario que nas alfándegas ten a misión de gardar e conservar as mercadorías dos almacéns para a percepción do imposto do timbre do estado.

1. Gobernador árabe dunha provincia ou cidade.

2. Castelán ou gobernador dun castelo.

Persoa que, nos ss XIV e XV, nalgúns territorios de réxime señorial ou real, velaba polo cumprimento das ordenanzas de pesca.

Relativo ou pertencente á aldea.

Natural ou habitante dunha aldea.