"taqui" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 35.
-
-
-
Órgano constituído por un retículo de tecido linfático e epitelial.
-
Amígdala situada na porción nasal da farinxe. A súa hipertrofia constitúe a afección denominada vexetacións adenoides.
-
Amígdala situada no dorso da lingua.
-
Cada un dos dous órganos que se atopa a un e outro lado do padal, entre os piares. A súa inflamación coñécese como amigdalite.
-
Amígdala localizada na trompa de Eustaquio, como parte integrante do anel linfático de Waldeyer.
-
-
Lóbulo raquídeo do cerebelo, de forma semellante ao dunha amígdala.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aparato mecánico destinado a contar os quilómetros percorridos por un vehículo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mamífero ovíparo monotrema, da familia dos taquiglósidos, que se caracteriza por presentar o dorso cuberto de espiñas, a cabeza pouco diferenciada do corpo e un fociño longo e estreito cunha boca carente de dentes e un padal e a lingua provistas de fileiras de pequenas espiñas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Movemento político de carácter revolucionario xurdido en Alemaña durante a Primeira Guerra Mundial, relacionado inicialmente coa socialdemocracia e posteriormente co comunismo.
-
-
Relativo ou pertencente ao espartaquismo.
-
Seguidor do espartaquismo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
taquigrafía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aumento do volume respiratorio por minuto como consecuencia dun incremento da frecuencia (taquipnea) ou da profundidade dos movementos respiratorios (batipnea).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estado patolóxico que se produce pola hiperfunción da glándula tiroide, que ten como un dos seus síntomas máis importantes a taquicardia e o bocio. OBS: Tamén se denomina tirotoxicose.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aparato para contar o número de voltas dadas pola roda dun vehículo e medir así a distancia percorrida. Forma parte do contaquilómetros.
-
-
Sentido polo que se perciben os sons.
-
Órgano dos animais que permite detectar as vibracións producidas no medio, e que constitúe ademais o órgano do equilibrio.
-
Capacidade para recoñecer a música.
-
Parte do oído que consta do pavillón, superficie en gran parte cartilaxinosa, e do conduto auditivo externo, que está protexido por pelos finos e cerume.
-
Parte do oído que comprende o labirinto óseo e o labirinto membranoso, onde a enerxía mecánica se transforma en enerxía eléctrica, que estimula a transmisión nerviosa ao cerebro.
-
Cavidade estreita e irregular do oído, que vai a continuación da membrana timpánica e que comunica directamente coa farinxe mediante a trompa de Eustaquio.
-