"poeta" (En toda a entrada)

Membro da clase sacerdotal que, entre os celtas, se encargaba de celebrar mediante composicións poéticas as fazañas de deuses e heroes, aconsellar aos xefes e arengar aos soldados antes da batalla.

Poeta épico e lírico nacional.

1. Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.

2. Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.

1. Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.

2. Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.

3. Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.

Relativo ou pertencente ao ciclo.

Que sucede en intervalos regulares.

Aplícase ás flores que presentan os órganos florais dispostos en verticilos.

Aplícase a un poema e a un poeta que trata un ciclo épico completo.

Aplícase á peza musical que contén o mesmo material temático en diferentes movementos.

Aplícase aos compostos que teñen unha estrutura molecular que conta cun ou máis ciclos ou aneis.

Acción e efecto de finxir.

1. Invención ou creación da imaxinación.

2. ciencia ficción.

3. Fábula a partir da que o dramaturgo configura un mundo dramático coas súas propias normas.

4. Técnica xurídica que consiste en atribuír legalmente a determinadas persoas ou cousas unha calidade ou unha condición que non teñen de seu para poder outorgarlles uns efectos determinados.

5. Creación da imaxinación do escritor ou poeta.

Movemento artístico, literario e musical de vangarda, dado a coñecer co Manifeste du futurisme (1909) redactado polo poeta Filippo Tommaso Marinetti, que postulaba o rexeitamento da tradición e da conservación do pasado e unha exaltación das innovacións, sobre todo mecánicas, presentes e futuras.

Actitude vital orientada cara ao futuro.